Van Pastoor 2017-2

Wat gaat de tijd toch snel. Een uitspraak die ik om mij heen vaak hoor. Zelf heb ik dat gevoel ook. Met ijs en sneeuw hebben we toch wat winter gehad. En er is zelfs een beetje geschaatst. Maar nu is het begin maart. De dagen zijn al aanzienlijk langer geworden. De sneeuwklokjes staan in volle bloei. Ondanks het af en toe herfstachtige weer zit het voorjaar al in de lucht.

In de afgelopen periode waren er veel uitvaarten. We leven intens mee met al diegenen die een dierbare hebben verloren. Ook is er ons gebed voor de zieken in onze parochie. Dat zij de kracht mogen ontvangen die zij nodig hebben.

Inmiddels hebben de 15 eerste communicantjes zich voorgesteld. Het is weer een leuke drukke groep. En dit jaar zijn er 6 vormelingen in onze parochie. Ook zij zijn intussen begonnen met de voorbereiding op de grote dag. Het is altijd weer een bijzondere ervaring om met de jeugd op weg te gaan in het Land dat de Eeuwige ons wijst.

Intussen hebben we het askruisje ontvangen. De Vastentijd is begonnen. In deze tijd tot Pasen willen we vasten. Dat wil zeggen dat het goed voor ons is om ons af te vragen van welke zaken wij ons kunnen ontdoen om anderen te helpen en hen te verrijken door onze armoede. Aldus Paus Franciscus in zijn boodschap voor de Vastentijd 2017. Hij vervolgt: “Laten we niet vergeten, dat ware armoede pijn doet; zelfverloochening zonder dimensie van boetedoening is niet echt. Ik wantrouw een aalmoes die niets kost en geen pijn doet.”

Zo kan de zogenaamde Veertigdagentijd een tijd worden van geestelijke groei en verdieping, maar ook een groei in naastenliefde en inzet voor hen die onze hulp nodig hebben. De maandelijkse inzameling voor de voedselbank vindt twee maal plaats in de vastentijd. Ook dit is voor hen die onze hulp nodig hebben. En van harte beveel ik de Vastenactie bij u aan. Dit jaar doen we mee met het landelijke campagneproject El Salvador. In de vorige Hoeksteen is hierover uitgebreid geschreven. Op deze manier wordt de Veertigdagentijd een mooie en goede voorbereiding op het christelijk hoogtepunt: Pasen. Met Palmpasen begint de Goede Week. De meest intense week van ons kerkelijk jaar. De avond van Witte Donderdag gaan we het Paastriduüm binnen en vieren de instelling van de Eucharistie. We herdenken het Paasmaal, dat Jezus met zijn vrienden hield. Goede Vrijdag om 3 uur ’s middags, het uur van het sterven van Jezus, bidden we de Kruisweg. In de pastorie is er tegelijkertijd een Kruisweg voor de jeugd en ook in ‘De Bron’ is een Kruisweg. Vrijdagavond wordt het lijdensverhaal volgens Johannes gelezen en vindt de Kruisverering plaats. Stille Zaterdag is Jezus in het graf en zijn we echt stil om bij het invallen van de duisternis Zijn Verrijzenis te vieren.

Ergens las ik: Pasen heeft geen vaste datum. Het is niet in te passen in ons gewone jaar. Pasen komt ook niet gewoon tot stand. Het laat zich regelen van boven: het is de eerste zondag na de eerste volle maan in de lente…….

Zalig Pasen!

 

Dit bericht is geplaatst in Van Pastoor. Bookmark de permalink.