Van Pastoor 2017-1

Het is half januari als ik dit schrijf. Kerstmis en de jaarwisseling liggen al weer enkele weken achter ons.

Allereerst bedank ik u allen voor de hartverwarmende wensen die ik heb mogen ontvangen. Het geeft mij een gevoel van wederzijdse vriendschap en dat is erg fijn en doet mij goed. Ik heb de vieringen met Kerstmis en Oud en Nieuw als heel mooi ervaren. Het is geweldig te zien hoe mensen zich inzetten voor onze geloofsgemeenschap om dit allemaal goed te laten verlopen. Daarvoor ook mijn oprechte dank. Tussen Kerst en Oud en Nieuw was er ook nog de uitvaart van Riet de Zwart-Kager. Juist in deze tijd komen emoties extra groot bij ons binnen. Wensen wij de familie alle kracht en warmte. Het wonderlijke is dat wanneer ik dit schrijf het eerst nog een beetje mistig is met wat vorst. Maar nu ineens breekt de zon door. Ja, heel voorzichtig beginnen de dagen een beetje te lengen. Over enkele weken is dat nog meer te merken. Hoewel menigeen nog hoopt op wat schaatsen, gaan we toch richting voorjaar. Altijd weer een bijzondere gewaarwording dat na de donkere dagen van Kerstmis er echt licht komt. De Kersttijd is officieel afgesloten met de Doop van de Heer. In de oude traditie van de kerk is op 2 februari Maria Lichtmis het slotfeest van Kerstmis. We vieren dan de Opdracht van de Heer in de Tempel. Jezus, zoals elk Joods jongetje, wordt opgedragen aan God (Lucas 2, 22-40). Daarnaast herdenkt men het zuiveringsoffer dat Maria volgens de Joodse wet veertig dagen na de geboorte van Jezus moest brengen. Dat lezen we in het boek Leviticus 12. Vandaar de Latijnse naam Purificatio Mariae. Veertig dagen na Kerstmis is 2 februari. De naam Zuivering van Maria is na het Tweede Vaticaans Concilie vervallen, omdat deze dag in de eerste plaats een feest des Heren is. De naam Maria Lichtmis herinnert aan de Lichtprocessie, die als een hulde aan Maria werd gezien. Volgens de liturgie van deze dag is het de zin van onze opgang naar het huis van God waar wij de Heer ontmoeten in het breken van het brood.

Een maand later, op 1 maart, is het Aswoensdag. Het begin van de Vastentijd of de Veertigdagentijd. De Vastentijd een tijd van bezinning en voorbereiding op het grote feest dat gaat komen. We gaan op naar het meest intense feest van het christendom, Pasen. De verrijzenis van de Heer. U weet misschien dat de Westerse en Oosterse kerken voor hun feestdagen verschillende kalenders gebruiken. De Gregoriaanse kalender is nu de algemene kalender. Maar voor het vaststellen van de christelijke feesten gebruiken de Oosters Orthodoxe kerken de oude Juliaanse kalender. Hierdoor vallen de feestdagen niet altijd samen. Heel bijzonder is dat dit jaar in de Westerse kerk en de Oosters Orthodoxe kerken Pasen op dezelfde datum wordt gevierd: zondag 16 april.

Dit alles betekent dat we als één christelijke gemeenschap op weg gaan naar Pasen. We mogen ons verwonderen over het mysterie van de Verrijzenis van Jezus Christus. Laten we ons bezinnen op dit Verrijzen van de Heer. Getroffen werd ik door de woorden van de profeet Jeremia (29,11) mij ter overweging aangereikt door een priestervriend: “Ik ken de plannen die Ik met u heb: ze hebben uw heil op het oog, niet uw onheil, en bereiden u een hoopvolle toekomst.” 

Ik wens u allen vrede en alle goeds toe en een mooi begin van de Vastentijd.

 

Dit bericht is geplaatst in Van Pastoor. Bookmark de permalink.