Signalen van hoop, troost en bemoediging 35

De zevende zondag van Pasen 24 mei 2020

Stilte voor de Storm

Evangelie: Johannes 17, 1-11A
Nadat Hij gesproken had, keek Jezus omhoog naar de hemel en bad: “Vader, het uur is gekomen! Verheerlijk uw Zoon, zodat uw Zoon U kan verheerlijken. U hebt Hem macht gegeven over alle mensen. Geef hen daarom eeuwig leven. Dat wil zeggen dat ze U, de enige waarachtige God, leren kennen en ook degene die U gezonden heeft: Jezus Christus. Ik heb U op aarde verheerlijkt door te doen wat U aan Mij hebt gevraagd. Vader, laat Mij nu zitten aan uw zijde en bekleed Mij met de heerlijkheid die Ik bij U had nog voor de wereld er was. Ik heb uw naam kenbaar gemaakt aan de mensen uit de wereld, die U Mij hebt toevertrouwd. Ze hebben goed naar uw woord geluisterd. Nu weten ze, dat alles wat U Mij gegeven hebt, van U komt. Want de woorden die U Mij gegeven hebt, heb Ik aan hen doorgegeven, en zij hebben die aangenomen. Ze weten dat Ik van U ben uitgegaan En ze hebben geloofd dat U Mij hebt gezonden. Voor hen bid Ik, maar niet voor de wereld. Ik bid voor hen die U Mij hebt toevertrouwd, omdat ze van U zijn. Alles wat van Mij is van U en alles wat van U is, is van Mij. Zo is mijn heerlijkheid in mijn leerlingen zichtbaar geworden. Ik ben al niet meer in de wereld, maar zij, zij blijven in de wereld achter, terwijl Ik naar U toe kom.”

Overweging/gedachten bij het evangelie
De protestanten noemen deze zondag ‘wezenzondag’. Omdat het de zondag tussen Hemelvaart en Pinksteren is. Het is een dag waarop wij in de stilte voor de Pinksterstorm bidden om Gods Geest. Dan moet je bij elkaar komen om te overleggen en om bij elkaar te schuilen. Dat doen de eerste leerlingen ook. Zij komen samen in de Bovenzaal. Dezelfde zaal waar het laatste Avondmaal werd gehouden en waar Jezus zijn afscheidsgebed heeft gebeden.
In de Handelingen van de apostelen (1,14) lezen wij: ‘Zij allen bleven eensgezind volharden in het gebed samen met de vrouwen, met Maria, de moeder van Jezus, en met zijn broeders.’ Het is het begin van 9 dagen bidden tot de komst van de Heilige Geest: de Pinksternoveen. (Zie elders op de website / het mooie boekje van Piet Steur)
Maria, de moeder van Jezus, wordt met name genoemd. Maria, die samen met Johannes onder het kruis stond, terwijl alle anderen op de vlucht waren, houdt als moeder alles bij elkaar. De moeder van Jezus wordt vanaf het begin ook een moeder van de jonge kerk.
Zij bidden samen, zij overleggen en zij halen herinneringen op aan Jezus. Net zoals dat ook nu gebeurt in een huis van een dierbare overledene, die met verhalen en anekdotes weer tot leven komt.
Er is iets dat sterker is dan de dood. Het heeft allemaal te maken met liefde en eeuwigheid.
Door samen te komen en door samen te bidden met Maria, kregen de leerlingen op een gegeven ogenblik de moed om vol van de Geest naar buiten te gaan en om te doen wat Jezus hun had voorgeleefd. Zoals Jezus de liefde van zijn Vader had geopenbaard, zo mochten zij dat ook doen, door liefdevol aanwezig te zijn en in vele talen te getuigen van God. Met Pinksteren zullen wij horen dat zij helemaal vol waren van Gods heilige Geest. Iedereen verstond de taal van de liefde.
Laat hen voelen, bidt Jezus in het evangelie van deze zondag, dat Gij, Vader, zorg voor hen draagt, dat het leven in uw hand eeuwig is en van oneindige waarde.
Jezus draagt ons op handen. Dat deelt Hij met Zijn hemelse Vader. Het evangelie van vandaag is het begin van het zogenaamde hogepriesterlijk gebed: Jezus Die voor Zijn mensen bidt.
Zonder die eeuwige God zouden wij nergens zijn. Zoals wij elkaar veiligheid, liefde en geborgenheid kunnen geven, zo wil God ons ook omgeven, ons steunen en sterken.
Op de achtergrond behoedt hij ons en stimuleert hij ons om ons in te zetten voor elkaar en om aan deze door covid-19 gebroken wereld weer een menselijker gezicht te geven.
Daarom tot besluit een gebed dat ik vond in het mooie boekje ”Bidden in tijden van beproeving” Het gebed is van de Vlaamse priester Eric Galle en heet Verbondenheid:

Als wij U vragen God, waar Gij zijt te midden van de eenzaamheid en de pijn, te midden van de vragen en de angst, in de koorts van de onzekerheid, dan is uw antwoord verrassend eenvoudig.

Gij zegt dat Gij niet komt, omdat Gij er al zijt. Dat Gij altijd in ons verblijft, dat wij het vlees zijn van uw vlees, omdat wij uit U zijn geboren.

Onze pijn is uw pijn, ons leed het uwe. De lijdensweg van uw Zoon is het krachtigste teken dat nabijheid in het lijden U altijd menens is geweest.

Spreek tot ons hart woorden van troost. Schenk ons lichaam kracht en moed. Maak dat uw Geest ons optilt en ons binnenbrengt in de gemeenschap die Gij zelf zijt: Vader, Zoon en Geest. Wees Gij ons thuis, verbind ons met zovelen. Amen.

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.