PAASZONDAG – VERRIJZENIS VAN DE HEER

Zondag 4 april

Ontsteken van het Paaslicht
Wij wenden ons naar Uw licht.
Uw licht zoeken wij vanuit onze duisternis.
Als Uw licht verschijnt
dan wordt zelfs het duister weer helder,
dan wordt ons de nacht als de dag.

Kruisteken
In de Naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest. Amen.

Openingslied
1.  Sta op! Een morgen ongedacht,
Gods dag is aangebroken,
Er is in één bewogen nacht
Een nieuwe lente ontloken.
Het leven brak door aarde en steen,
Uit alle wond’ ren om u heen
Spreekt, dat God heeft gesproken.

2. Hij heeft gezegd: Gij mens, kom uit,
Open uw dode oren;
Kom uit het graf dat u ontsluit,
Kom uit en word geboren!
Toen heeft zich in het vroegste licht
De nieuwe Adam opgericht,
Ons allen lang tevoren.

3. Al wat ten dode was gedoemd
Mag nu de hoop herwinnen;
Bloemen en vogels, alles roemt
Hem als in den beginne.
Deerde de Heer der schepping weer,
Dan is het tevergeefs niet meer
Te bloeien en te minnen.

4. Sta op! – Hij gaat al voor ons uit,
De schoot van ’t graf ontkomen.
De morgen is vol nieuw geluid, –
Werp af uw boze dromen.
Waar Hij, ons Hoofd, is voorgegaan,
Is voor het lichaam nu vrij baan
Naar een bestaan volkomen.

Inleidend  woord
Wereldwijd zijn wij een week geleden begonnen aan de heilige Goede Week
Een week die begon op Palmzondag
waarop we mochten gedenken dat Jezus zijn intocht hield in de stad Jeruzalem.
Wat waren de mensen blij met zijn komst.
‘Hosanna in den hoge, gezegend Hij die komt in de naam des Heren…..’

Een paar dagen later, op Witte Donderdag, vierden we zijn Laatste Avondmaal
Jezus gaf ons brood en wijn om Hem te gedenken, om Hem in ons midden te weten.
Maar aan het eind van die dag veranderde de sfeer.
De blijheid van Palmzondag verandert dan in: ‘Weg met Hem, kruisig Hem.’
Verraad volgt, veroordeling, lijden en sterven aan het kruis.

Maar de dood heeft niet het laatste woord.
Want op de dood van Goede Vrijdag, volgt de opstanding van Pasen.
Er is nieuw leven in de nacht.
Laten we dat vandaag dankbaar vieren. Alleluia – God zij geprezen!

Openingsgebed
Liefdevolle God, wij bidden om het licht van Pasen:
licht voor heel de wereld,
nieuw licht voor hen die niet meer hopen,
nieuw geloof voor ieder die zich neerlegt bij wat onmenselijk is,
nieuwe liefde overal waar de aandacht voor elkaar verflauwt.
Om licht, bidden wij, overal waar duisternis en dood
het leven hebben aangetast
en zo Gods mooie schepping doen wankelen.

Om het licht van de Messias, de nieuwe Mens, bidden wij:
dat Hij moge opstaan in elk van ons. Amen.

Evangelie Joh. 20.1-9 
Op de eerste dag van de week kwam Maria Magdalena vroeg in de morgen – het was nog donker – bij het graf en zag dat de steen van het graf was weggerold. Zij liep snel naar Simon Petrus en naar de andere, de door Jezus beminde leerling, en zei tot hen: “Ze hebben de Heer uit het graf genomen en wij weten niet waar ze Hem hebben neergelegd.”
Daarop gingen Petrus en de andere leerling op weg naar het graf. Ze liepen samen vlug voort, maar die andere leerling snelde Petrus vooruit en kwam het eerst bij het graf aan. Vooroverbukkend zag hij de zwachtels liggen maar hij ging niet naar binnen. Simon Petrus die hem volgde, kwam ook bij het graf en trad wel binnen. Hij zag dat de zwachtels er lagen, maar dat de zweetdoek die zijn hoofd had bedekt niet bij de zwachtels lag, maar ergens afzonderlijk opgerold op een andere plaats. Toen ging ook de andere leerling die het eerst bij het graf was aangekomen naar binnen: hij zag en geloofde. want zij hadden nog niet begrepen hetgeen er geschreven stond, dat Hij namelijk uit de doden moest opstaan.

Woord van de Heer. Wij danken God.

Overweging
Het beloofde een mooie dag te worden 2000 jaar geleden, die zondag in het voorjaar van het jaar 33. De voorbije nacht was wel koud geweest en het was nog steeds donker, maar een paar vroege merels en lijsters waren toch al voorzichtig aan het fluiten, en de eerste schuchtere zonnestralen probeerden de duisternis te verdringen. In de vlakte lukte dat al een  beetje, maar boven Jeruzalem, met de zware dikke lucht van misdrijf en ongeloof, was het veel moeilijker.

Maar Maria Magdalena had geen oor voor het vogelengezang, en ook geen oog voor het openbloeien van de jonge dag. Twee nachten al had ze geen oog dicht gedaan, en de dagen  had ze doorgebracht in de dofste ellende. Haar leven had geen zin meer nu ze Hem vermoord hadden, de Man van wie ze hield met een liefde die ze zelf niet begreep. Ze had alleen nog oog en oor voor Hem, hoewel Hij op een merkwaardige manier ongrijpbaar en onbegrijpelijk was, niet alleen voor haar, maar voor iedereen die met Hem omging. Hij was gewoon te groot voor hen, het was alsof Hij niet van deze wereld was. En nu hadden ze Hem vermoord; als een misdadiger hadden ze Hem aan het kruis geslagen. Het enige dat zij nu  nog kon doen, was zijn verminkte lichaam met geurige kruiden balsemen.

Het woelde allemaal door haar hoofd op die vroege lentemorgen van het jaar 33, maar één gedachte sprong er toch telkens weer bovenuit: Wie zou voor haar de zware steen voor de ingang van het graf wegrollen? Zelf was ze daar veel te zwak voor.

Wie zal de steen wegrollen?

Het is een vraag die na 2000 jaar nog altijd actueel is. Wie zal de steen wegrollen van ons ongeloof, onze zwakheid, ons egoïsme. Wie zal de steen wegrollen tussen ons en hen met wie we overhoop liggen – misschien met onze eigen ouders, een van onze kinderen of kleinkinderen, onze buurman of buurvrouw, een collega op het werk, onze baas. Wie zal de steen wegrollen?
Wie zal de steen wegrollen die volkeren en rassen van elkander scheidt? De steen tussen blank en gekleurd, christen en moslim, Noord- en Zuid-Koreaan, arm en rijk. Wie zal de steen wegrollen? Wie zal hem wegrollen uit terroristen, drugsdealers, kinderverkrachters, en moordcommando’s?….

Toen Maria bij het graf aankwam, zag ze dat de steen al weggerold was. Door God zelf. Omdat God nu eenmaal niet in een graf is op te sluiten, zelfs al is de steen nog zo zwaar. Toen Petrus het graf binnentrad, zag hij in de schemering van de vroege morgen dat de zwachtels en het zweetdoek netjes opgevouwen waren. Hij begreep er niets van. Dus ging na hem ook Johannes het graf binnen, en net op dat moment priemde de eerste zonnestraal boven de Olijfberg uit. Hij viel precies in het rotsgraf en meteen stond het hele graf in lichterlaaie. Zo sterk en zo onweerstaanbaar was het licht, dat het uit het graf sprong en zich over de hele wereld verspreidde. En Johannes zag en geloofde.

Wie zal de steen wegrollen uit ons, uit onze maatschappij, uit onze wereld? Niet wij, mensen. Onze hele mensengeschiedenis bewijst dat we daar te zwak voor zijn. God zelf doet het door de verrezen Jezus. Dat mocht ook Petrus ervaren, die eerst wel zag, maar niet begreep en ook niet geloofde. Totdat het licht door hem heenging, en Hij Gods eerste apostel werd, en verkondiger van het Licht dat heel onze wereld en ook ons leven doorstraalt.

Moge dat Licht ook ons leven doorstralen en het geloof van de apostelen ook ons geloof zijn. Ik wens u Zalig Pasen.

 Om bij stil te staan
* De grote geschenken van Pasen zijn hoop en geloof. Hoop: die maakt dat wij vertrouwen hebben in God, in zijn uiteindelijke overwinning, in zijn goedheid en liefde, die nergens door  aan het wankelen kunnen worden gebracht.

* Moge de verrijzenis een troost zijn als het leven moeilijk is of als de dood mij of mijn dierbaren nadert.

Gebed
Pasen is het feest van de toekomst, het feest van het leven dat sterker is dan de dood.

Bidden wij dat Gods genade mag rusten op de toekomst van hen die geen toekomst meer zien:
zieken, die niet meer mogen hopen op genezing; ouderen die niet meer kunnen dromen van morgen; verdrukten, die niet meer weten wat vrijheid is; eenzamen, die opgesloten zijn in zichzelf. Laat hen mensen ontmoeten die de grafsteen kunnen wegrollen.

Schenk toekomst Heer, aan ons allen. Laat het ons niet ontbreken aan moed om het graf van ons leed de rug toe te keren. Sterk ons om te bouwen aan een leefbare wereld voor allen met wie wij het leven delen.

Voeg uw eigen intenties toe……..

Vatten we onze gebeden samen in het gebed dat Jezus ons gegeven heeft. Onze Vader …

Geestelijke communie
Heer Jezus,
ik dank U voor uw Woord van Leven
waarmee U mij hebt gevoed.
Graag zou ik U ook ontmoeten
in de communie, uw Brood van Leven,
maar dat is nu onmogelijk.
Daarom bid ik:
aanvaard mijn verlangen
om hecht verbonden te zijn met U.
Kom met uw liefde in mijn hart
en laat mij niet vergeten
dat uw Geest in mij woont.
Wees Gij in mij, opdat ik blijf in U
mijn Heer, en mijn God.

Korte Stilte

Slotgedachte en Zegen
Pasen is lente, zon en levensvreugde,
een blije dag om te vieren.
Het leven begint altijd opnieuw.
De dood heeft niet het laatste woord.
Vandaag schuift God de steen opzij
die ons belet om echt te leven.
In Jezus overwint het leven.
God noemt ons bij onze naam
en geeft ieder van ons een nieuwe toekomst. Alleluia!
In de Naam van + de Vader en de Zoon en de heilige Geest. Amen.

Zing of lees tot slot nog eens het prachtige openingslied!  

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.