Van Pastoor 2018-05

Wat voel ik mij bevoorrecht dat ik in India ben geweest. Na China is India het tweede land in de wereld qua inwoners. Er wonen 1,2 miljard mensen. Het is een groot land en beslaat het gehele Indische subcontinent en is een schiereiland. Ik ben in het Zuidoosten geweest. De staat/provincie Tamil Nadu. Inderdaad, hier wonen de Tamils. India ligt in de tropen, dus het is er warm. Heel warm, overdag zo’n 37 tot 40 graden en ‘s nachts 28 graden. Natuurlijk is het erg warm, maar het heeft mij veel goed gedaan. India is een mooi land. Maar bovenal heb ik genoten van alle ontmoetingen die ik met mensen mocht hebben. Father Melvin heeft mij in deze 10 dagen veel mensen laten ontmoeten en hij heeft mij veel laten zien. Vooral de ontmoeting met zijn ouders was ontroerend. Gelukkig wordt er nu een huisje voor ze gebouwd, vlak naast het hele kleine huisje waarvan het dak niet meer te repareren is.

U begrijpt dat deze dagen voor mij zeer intense dagen zijn geweest. Met volle teugen heb ik het Indiase leven ingeademd. Uiteraard hebben we de mis opgedragen: zomaar een donderdagavond, een volle kerk!

Al deze ervaringen en belevenissen maken mij rijk. Rijk in de zin van; hoeveel wij als mensen voor elkaar kunnen betekenen. De Tamils hier zijn donkere mensen tussen de blanke meerderheid. Ik was in India toch wel de witte man. Maar we kunnen zoveel van elkaar leren. We hebben elkaar zo veel te bieden. In Nederland moeten we daarvan profiteren, want we zijn inmiddels een multiculturele samenleving geworden. Ook Schagen is een multiculturele samenleving.

In Madras, tegenwoordig Chennai geheten, werd ik door Father Melvin meegenomen naar het Loyola College. Inderdaad een Jezuïeten Universiteit. Hij studeerde hier sociale wetenschappen. We mochten met de directeur van het Instituut voor de dialoog tussen culturen en religies spreken. Het gesprek werd een college: vroeger dachten de rooms-katholieken dat hun godsdienst de enige ware was. Hieruit ontstond de wereldwijde missie om mensen te bekeren. Echter in Azië waren al grote godsdiensten als het Hindoeïsme en het Boeddhisme. Hier werd het bekeringswerk moeilijk. Maar zonder het christendom te omarmen stonden de Hindoes open voor de christelijk inzichten. Aan de andere kant de ontmoeting van Christendom met Hindoeïsme, Boeddhisme en Islam hebben de christenen ook doen nadenken over hun eigen vooruitzichten. Inderdaad openstaan voor verandering en elkaars mening is heel belangrijk.

De Heilige Pachomius stond ook open voor verandering en vernieuwing. Hij liet aan

de oever van de Nijl de eerste kloosters bouwen. Zo bracht hij vele kluizenaars onder één dak. Pachomius stond aan de wieg van het huidige kloosterwezen. Hij wordt afgebeeld als woestijnvader of monnik in gebed, vaak gekleed in een dierenvel zonder mouwen of korte rok; ook wel met een dierenhuid over zijn schouders. Hem worden wetstafelen overhandigd door een engel: door zijn regelgeving is hij als het ware de Mozes van het kloosterleven. In de oosterse kerken is zijn hoofd steeds bedekt met een kap.

Voor mijn zilveren priesterfeest heb ik een afbeelding van Sint Pachomius gekregen. Als schilderij en nu is het beeld klaar, beiden van de hand van Jan Komen. Het beeld staat rechts van de hoofdingang van de kerk. Aan de andere kant staat het beeld van Heilige Johannes de Doper. Twee voorlopers: de voorloper van Jezus en de voorloper van het kloosterwezen. Twee heiligen die ons de weg mogen wijzen in ons gelovige leven.

Lieve mensen, ik ben dankbaar. Dankbaar dat ik in India ben geweest en dankbaar met Sint Pachomius die mij min of meer de weg in mijn theologiestudie heeft gewezen.

Maar ook ben ik dankbaar met u allen hier in Schagen. Dat wij in samen met elkaar de weg in het leven mogen ontdekken.

Ik wens u allen een hele fijne zomerperiode toe.

 

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.