Van Pastoor 2017-6

Wanneer deze Hoeksteen verschijnt, zijn de schoolvakanties al weer achter de rug. Dat betekent ook dat het werkseizoen weer gaat beginnen. De vergaderingen staan al in de agenda genoteerd. Piet Steur en ik kijken met plezier uit naar onze jubilea op 24 september. Maar ik moet eerlijk zeggen, dat ik het best wel spannend vind. Ik herinner me de dag van mijn wijding nog heel goed. Ik werd samen met Antoine Bodar door monseigneur Bomers gewijd. Het was een volle kathedraal. Naast familie waren er ook veel parochianen uit ’t Zand en Breezand. In het fotoalbum is ook een hele mooie foto waar mijn moeder met bisschop Bomers aan het praten is. Een heel ontspannen tafereel. Terwijl ik dit aan het schrijven ben komen allerlei herinneringen naar boven. En dat dit nu al weer 25 jaar geleden is. Ik vraag me dan wel eens af, waar blijft de tijd? Dat vraagt iedereen zich af. In de afgelopen jaren heb ik veel mogen leren. En ik leer nog steeds.

In één van de doordeweekse vieringen van de afgelopen weken ging het in het Evangelie van Matteüs over het huwelijk en het ongehuwd zijn. In Matteüs 12, 12 staat: “maar ook zijn er onhuwbaren die zichzelf onhuwbaar hebben gemaakt omwille van het Rijk der hemelen.” Deze zin is de basis voor het priestercelibaat in de Latijnse kerk. Het celibaat is voor mij een vrije keus. Laat dat voor iedereen duidelijk zijn. Voor mij is het huwelijk de relatie die ik heb met de geloofsgemeenschap voor wie ik er mag zijn. En het fijne van een relatie is, dat je van elkaar kunt leren. Ik leer ook veel van u.

En dat we van elkaar kunnen leren ontdekte ik weer in het evangelie van zondag 20 augustus. Deze zondag lazen we Matteüs 15, 21-28. Het evangelie met de honden en de kruimels. Hier horen we hoe het gezichtsveld van Jezus wordt verruimd van het eigen volk naar alle volkeren. Ook Jezus heeft zijn leermomenten. En leermomenten stoppen niet. Zelfs op hoge leeftijd niet. Hoewel juist dan de wijsheid van vele leermomenten voor anderen een bron van leven en inspiratie kan zijn.

In deze sfeer kijk ik terug op mijn 25-jarig priesterschap. In deze 25 jaar mocht ik in verschillende plaatsen ‘pastor’ zijn. Breezand, ’t Zand, Texel en Schagen. Met veel dankbaarheid kijk ik terug op deze tijd. Bisschop Bomers heeft mij tot priester van de Kerk gewijd. U allen hebt mij gemaakt tot de pastor die ik ben.

Dit bericht is geplaatst in Van Pastoor. Bookmark de permalink.